## กันยายน 2552

เป็นปีสุดท้ายสำหรับการเป็นนักศึกษาแพทย์ ผมถูกส่งให้ไปฝึกงานที่โรงพยาบาลชุมชนแห่งหนึ่งในจังหวัดฉะเชิงเทรา ภายใต้การดูแลของแพทย์รุ่นพี่และอาจารย์แพทย์ประจำโรงพยาบาลแห่งนั้น

ชีวิตความเป็นอยู่ช่วงนั้นเรียบง่าย ไม่ต้องดิ้นรนอะไรมาก ผมมีบ้านพักส่วนตัวอยู่ภายในตัวโรงพยาบาล ทุกๆเช้ามีตลาดนัดตอนเช้าตั้งอยู่ข้างๆอาคารผู้ป่วยนอก มีของกินดีๆราคาถูกๆให้เลือกมากมาย ส่วนมื้อเที่ยงและมื้อเย็นหมดห่วงเพราะทางโรงพยาบาลจัดเตรียมไว้ให้

เวลานั้นผมนับถือคาทอลิค ต้องหาโบสถ์เข้าร่วมพิธีมิซซาบูชาขอบพระคุณในวันอาทิตย์ การหาข้อมูลไม่ง่าย ต้องดุ่มๆหาในเวบไซต์ของสังฆมณฑลกรุงเทพ หาไปหามาก็ไปเจอชื่อโบสถ์ "นักบุญอันนา สระไม้แดง " แต่ที่อยู่และวิธีการเดินทางไม่มีบอกเอาไว้


ถ้าใครเกิดทันสมุดหน้าเหลือง (YellowPages) นั่นแหละครับช้อมูลอย่างเดียวที่ผมมีในมือ แถมเบอร์โทรศัพท์ของโบสถ์ก็ไม่ได้อัพเดทอีก

> #### ลองนึกภาพตามนะครับเมื่อปี 2552

ประเทศไทยยังไม่มีระบบ 3G เลย ส่วน google maps ก็พึ่งถูกพัฒนาขึ้นมาแถวๆปี 2548 ไม่ได้พร้อมใช้งานเมื่อไหร่ก็ได้เหมือนปัจจุบัน

ผมต้องอาศัยความกล้าในการขับรถออกจากบ้านพักในโรงพยาบาล ซึ่งเหมือนสถานที่ปลอดภัยมากๆสำหรับผมที่มาอยู่ต่างถิ่น ไม่รู้จักใครเลย วิ่งเข้าถนนใหญ่ซักพักนึงไม่มีชุมชนข้างทางเหลือ มีแต่ป่า

เส้นทางเข้าโบสถ์ก็คือถนนที่ตัดเข้ากลางป่าไปเลย ระยะทางประมาณ 9 กิโลจากโรงพยาบาล แต่ก็เป็นอะไรที่ตื่นเต้นมาก ขับรถคนเดียวในต่างแดน

แถมรถคันแรกของผมก็เป็นรถมือสองที่มีปัญหาไดสตาร์ทงอแงอีก ถ้าขับความเร็วไม่เกิน 80 km/hr มันจะไม่เกิดปัญหา แต่ถ้าเกิดวันไหนรีบๆ อัดความเร็วขึ้นทะลุ 100 km/hr แล้วจอดรถ ดับเครื่อง ลงไปทำธุระแล้วกลับมาสตาร์ทรถจะมีลุ้นว่ารถจะสตาร์ทติดหรือไม่ติด

ช่างที่อู่ซ่อมรถเขาบอกว่าไดสตาร์ทมันค้าง วิธีเอาตัวรอดก็คือต้องหาท่อนเหล็กมาเคาะ แล้วสตาร์ทรถ วัดดวงกับมันไปเรื่อยๆ ซ่อมมาหลายรอบก็แก้ไม่หาย ลองเอาเข้าศูนย์บริหารมาตรฐานแล้วก็ไม่รอด

ตอนนั้นผมก็กลัวครับ เกิดซวยเข้าขั้น ขับรถถึงโบสถ์แล้วเกิดรถดับอีกนี่สงสัยได้นอนในป่า

เมื่อขับรถไปเรื่อยๆ ก็เริ่มเห้นชุมชนสระไม้แดง เห็นป้ายบอกทาง เห็นป้ายโบสถ์ตอนนั้นใจชื้นแล้วครับ ว่าอย่างน้อยก็ขับรถมามั่วๆแล้วถูกทางละกัน



2 ฝั่งข้างทางก็จะเห็นวิวประมาณนี้ไปตลอดทาง ลมเย็นครับ ตอนนั้นเป็นช่วงเดือนกันยายนพอดี

กลางป่า มีโบสถ์คาทอลิคอันเงียบสงบตั้งอยู่ รายล้อมไปด้วยธรรมชาติสีเขียว เสียงนกร้อง แสงแดดอ่อนๆ กลิ่นไอดิน เสียงหญ้าสดสลับกับเสียงหญ้าแห้งเวลาเดินเข้าหาตัวโบสถ์แต่ละก้าว พลังงานความศักดิ์สิทธิ์ไม่ธรรมดา




เมื่อมองไปรอบๆตัวโบสถ์คือถูกล้อมด้วยธรรมชาติกลางป่ากลางทุ่งนา





บ้านพักพระสงฆ์(บาทหลวง) ด้านหลังตัวโบสถ์


ภายในตัวโบสถ์ตกแต่งเรียบง่าย แต่สวยงามสง่า รูปปั้นนักบุญอันนาและพระแม่มารีย์


ถ่ายจากด้านหลังสุดตัวโบสถ์


พระแท่นหลักของตัวโบสถ์




นี่คือรถคันแรกของผมสมัยนั้นครับ


Honda civic 3 doors ค่าตัว 120,000 บาทถ้วน รับมาอยู่ด้วยตั้งแต่ผมเข้ามหาวิทยาลัยปี 1 เมื่อปี 2547 ขายคืนเต๊นท์รถเมื่อปี 2554 ราคา 90,000 บาท ก่อนที่จะได้โตโยต้าวีออสปี 2004 จากพ่อตาของผมมาเป็นของขวัญวันหมั้นกับภรรยาครับ

อุปกรณ์ถ่ายภาพ - IPhone 3Gs

เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย

นักบุญยอแซฟและนักบุญอันนา คือบิดามารดาของพระแม่มารีย์ผู้ที่เป็นพระมารดาของพระเยซูเจ้าครับ เป็นท่านตาท่านยายของพระเยซูนั่นเองครับ

ที่โบสถ์แห่งนี้ถึงจะมีบ้านพักบาทหลวงอยู่ แต่ไม่มีคนอยู่ตลอด คุณพ่อท่านจะขับรถจากโบสถ์อีกแห่งหนึ่งซึ่งท่านพำนักอยู่ ห่างออกไป 10 - 20 กิโลเมตร วิ่งรถข้ามอำเภอมาเพื่อประกอบพิธีมิซซาให้กับชาวบ้านในชุมชนแห่งนี้ วันอาทิตย์มีแน่ๆหนึ่งรอบ แต่วันอื่นๆ ผมไม่ทราบข้อมูลครับ

ถ้าใครจะมาเที่ยวมาเยี่ยมชม แนะนำให้ติดต่อหาข้อมูลก่อนนะครับ เพราะวันที่ผมเดินไปทางสำรวจ ตัวโบสถ์ล็อคเข้าไม่ได้ รูปถ่ายที่ถ่ายมาได้เป็นวันอาทิตย์หลังพิธีมิซซาเสร็จสิ้น ชาวบ้านและคุณพ่อแยกย้ายกันกลับหมดแล้ว

หวังว่าจะชอบนะครับ กับซีรีส์ใหม่ของผม RK photos - photo story telling blog รูปถ่ายเล่าเรื่อง ไว้เจอกันใหม่คราวหน้า สวัสดีครับ